bunun hakkındaki cevaplarınızı ve fikirlerinizi almak istiyorum kafam karışmadı çok ama ikna edici bir cevap güzel olur.

kuran ilahi bir kitap mı yoksa insan yapısı bir kitap mı onu tartışıyoruz ama daha ona gelmeden kuran bir kitap mıdır onu sorgulamamız gerekir aslında.

zira kuran kitap olduğunu iddia eder ama aslında bir kitap değildir.
kitap olan ömer ve ebubekir'in ortaklaşa bir derlemesidir.
muhammed'in kendisine vahiy yoluyla geldiğini iddia ettiği ayetler bir kitap tanımı içerisine girmez.

öncelikle ortada iki farklı kuran var, hafs kuranı ve warsh mushafı.
ömer ve ebubekir kafalarına yatmayan kuranları yakmalarına rağmen bu iki çeşit kuran varlığını sürdürmüştür. ve müslümanlar peygamberimiz o şekilde de bu şekilde de farklı zamanlarda farklı farklı şekillerde bu ayetleri okumuştur, o yüzden iki kuran da geçerlidir derler.

demek ki ortada sabit bir metin de yok.
anlamı bozmayacağı düşünülen şekillerde ufak değişikliklerin yapıldığı bir söylem var.
bu zaman ve mekana göre ufak tefek değişen sözsel varlık, muhammed'in ölümünden sonra ömer ve ebubekir tarafından editöryal bir çalışmadan geçiyor, tıpkı iznik konsilinde olduğu gibi şunlar şunlar uygun, bunlar bunlar uygun değil denerek bir kurul tarafından ayıklanıyor ve kitap haline getiriliyor.

eğer iznik konsili benzeri bu kurul kararı olmasa kuran sözsel olarak bölük pörçük aktarılmaya devam edecekti ve akıbeti hadislerden farklı olmayacaktı. yol yakınken elemeden geçtiği için, daha kolay zapturapt altına alınabilmiştir. eğer birkaç yüzyıl kadar geç kalınsa hadislerde olduğu gibi olacaktı, bu tek noktası dahi değiştirilmemiştir iddiası öne sürülemeyecekti.

zaten kurandaki tüm noktalama işaretlerinin insan yapısı olduğu zaten azıcık bilgisi olan herkes tarafından bilinen bir gerçektir.

bir kitap düşünün içinde hiç noktalama işareti olmasın, sonra birileri kitabı önüne alıp kafasına göre noktaları eklesin. bunu yapma sebebi de bu işaretler olmadan bazı kelimeler ve cümleler farklı anlamlara gelebiliyormuş, bu kişiler hangi kelime hangi anlama gelmeli bunu sabitlemiş. iyi de kendileri kim oluyor ki buna karar veriyor? belki diğer anlam kast ediliyordu?

eğer noktalamaların varlığı şart ise ise kuran başlangıçta eksik ortaya konmuş bir kitaptır, yok eğer bu bir kitap dolusu noktalama işaretleri gereksizse bugün kuran diye bilinen kitap noktalama müdahalesi ile çarpıltılmış bir metindir demektir.

hem madem noktalamalar zaruri ve en başta bunlar eksik kalmış, bu eksiklik kime ait? allah'a mı yoksa ebubekir ve ömer'e mi? kitabın sahibi kimse ona ait olmalı. kim noktalamaları eksik bir kitap meydana getirmiş? bu sorunun cevabı kuranın yazarını da ortaya koyacaktır.

ayrıca, kuranda bilinen bazı ayetler de eksiktir. meşhur recm ayetinden bahsediyorum, hani şu keçinin yediği söylenen.
(bkz: recm ve süt kardeşlik ayetlerini keçinin yemesi)
kuranı derleme ve kayıt altına alma fikrinin babası ömer bunu birden fazla kez itiraf etmiştir. hem "recm ayeti vardır, onu peygamberden dinledik ve ezberledik" demiştir, hem de daha sonra halife olunca "bu ayeti kurana koyardım ama ağzımızın tadı kaçar diye koymuyorum" demiştir. hani deniyor ya eğer kuran tastamam olmasa eksiği veya fazlası olsa itiraz eden olurdu diye, işte itiraz eden var ama orta yolu bulmak için, konu uzamasın diye "iyi hadi, kuranda da bu ayet olmayıversin" demiş.

şimdi ömer'in kişiliğini azıcık bilenler, ömer'in gerçekten inandığı bir şeyden geri adım atmayacağını da bilir. bilmeyenler buralardan okuyabilir:

yani eğer ki gerçekten recm ayetinin kuranda olduğunu düşünüyorsa, insanların değil allahın fikrini önemseyip hayatı pahasına o ayeti kurana ekletmesi gerekirdi. ama öyle yapmamış, aman bir ayet için ağzımızın tadı kaçmasın şeklinde davranmış. vay sen peygamberin bir hükmünü beğenmedin diye kafasına göre adam doğrayan ömer, şu ayet kuranda vardı ama hadi olmayıversin demiş.

bunun bir tek sebebi olabilir, muhtemelen başka birisi de ömer'in kabul etmediği, bilmediği bir ayeti ekletmeye çalışıyordu, ömer de mecburen iki tarafın da dediği ayetler eklenmesin şeklinde bir ara çözümü kabul etmek zorunda kaldı. muhtemelen bu diğer kişi de ebubekirdir. detaylarına burada değinmeyeceğim ama en büyük sebep ebubekir'dan daha aşağı konumda birisi olsa ömer kılıcıyla o kişiyi doğrardı, zira ömer böyle birisiydi.

ayrıca tüm peygamberlere vahiy gelmiştir öyle değil mi?
vahiy gelemeyen peygamber mi olur?
peki atıyorum ben nuh veya lut peygamberin takipçisi olsam, ona gelen tüm vahiyleri yazıya geçirsem, bunları derlesem toplasam, bir kitap haline getirsem. bu allahın sözlerinden oluşan kutsal bir kitap olmaz mıydı? o halde vahiylerin kutsal kitap olmasına kim karar veriyor? peygamberin etrafındakiler mi?

aynı şekilde isa'ya da kitap verilmiş deniyor ama bu kitaba erişmiş, bu kitaptan din öğrenmiş hiç kimse yok. isa'nın kendisine gönderildiği iddia edilen kitabı kitap haline getirmediği biliniyor (muhammed de böyle bir şey yapmamıştır) etrafındakiler de böyle bir şey yapmadığına göre (bugün incil diye bildiklerimiz, kuran'ın değil hadis kitaplarının benzeridir, hristiyanlara göre isa'ya kitap gelmemiştir, kimse böyle bir şeyi duymamış görmemiştir.) gerçekten de kuranda isa ile ilgili anlatılardan hiçbirisinde isa'nın kitapla ilgili bir çabası olduğundan bahsedilmez.

isa bir kitap ortaya koyamamıştır, kimse de bu kitaba erişememiştir, o halde söylem düzeyinde kalan isa'nın sözleri nasıl kitap kabul edilebilir. eğer söylem halinde olması yeterliyse neden diğer peygamberlerin söylemleri derlense kitap olabilecekken kitap kabul edilmiyor? mesela ibrahim'e 50 sahife inmiş. 50 sayfa kitap olmak için gayet yeterli, neden kitaptan sayılmıyor? sayfa sınırı mı var? 100 sayfadan azı kitap kabul edilmez diye bir şey mi var? hem neye göre sayfa, kaç font kaç satır alağına göre 50 sayfa? gökten fiziksel sayfa olarak mı inmiş? bu durumda kutsal olduğu iddia edilen kitapların da gökten fiziksel olarak inmesini ve halen ulaşılabilir olmasını beklemek lazım.

kısacası başlangıçta ortada bir bir kitap veya kitap olabilecek sabit bir metin yok. ali duymuş, veli yaprağın üzerine yazmış, bazılarını keçi yemiş, ahmet derlemiş, mehmet derlemenin dışında kalanları yakmış, hasan noktalarını eklemiş, hüseyin kopyalamış vs. vs. resmen imece usulü meydana getirilmiş bir çalışmayla karşı karşıyayız. bu kitabın yaratıcısı kesinlikle insanlardır, hem de öyle bir tek insan da değil, bir ekip işi. bu inkar edilemeyecek bir gerçektir.