Gönderen: @musluman

İLK MESELE KUR'AN-I KERİM DIŞINDA VAHİY VAR MIDIR ?

 

Konuya buradan başlayacağız İnşallah. Sünnet vahiy midir meselesine gelmeden önce daha genelden başlayıp Kur'an dışında vahiy var mıdır sorusuna yönelmeliyiz. Ben şimdi bir kaç tane örnek verip Kur'an ayetlerinden Kur'an'ın dışında başka vahyin olduğunu ispat edeceğim İnşallah. 

1- iki taifeden birinin vaat edilmesi : Bedir savaşı bitiminde ganimet mallarının taksimi meselesi ortaya çıkınca Enfâl sûresi nâzil olmuş ve bu sûrede savaşın tamamı üzerinde değerlendirme yapılmıştır. Allah Teâlâ bu değerlendirmeye, Hz. Peygamber savaş için evden ayrıldığı andan başlamaktadır.824 Bedir savaşı ile ilgili olarak Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle buyurulmaktadır: “Hatırlayın ki, Allah size, iki taifeden (kervan veya Kureyş ordusundan) birisinin sizin olduğunu vaat ediyordu. Siz de kuvvetsiz olanın (kervanın) sizin olmasını istiyordunuz. Oysa Allah, sözleriyle hakkı gerçekleştirmek ve (Kureyş ordusunu yok ederek) kâfirlerin ardını kesmek istiyordu.

Hz. Peygamber’e vaad edilen828 iki taifeden birisi Kureyş kervanı, diğeri ise Mekkeli müşriklerden oluşan Ebû Cehil komutasındaki orduydu. Allah Teâlâ, daha savaş olmadan Müslümanlara bu iki taifeden birisini ele geçireceklerini bildirmiştir. Ancak bununla ilgili Kur’ân-ı Kerîm’de herhangi bir âyet yoktur. Bu vaat, Müslümanlara Hz. Peygamber tarafından herhangi bir âyete referansta bulunulmadan ifade edilmiştir. Hâlbuki söz konusu âyet, bunu Hz. Peygamber’in değil Allah’ın bir vaadi olarak göstermektedir. Bundan çıkarılabilecek tek sonuç, söz konusu vaadin Hz. Peygamber’e gayr-i metluv vahiy yoluyla geldiğidir. Bu vahyin rehberliğinde Hz. Peygamber bu savaşta Allah’ın yardım edeceğini sahâbîlerine bildirmiştir. Bu suretle bu olay, Kur’ân’da yer almayan vahiy türünün başka bir delilini teşkil etmekte ve gayr-i metluv vahiy olarak ifade edilmektedir.

2-Rüyasında düşman sayısının az gösterilmesi :Bedir savaşına çıkmadan önce Hz. Peygamber’e, uykusunda düşman ordusunun sayısı olduğundan daha az gösterilmiştir. Konu ile ilgili olarak Yüce Allah şöyle buyurmaktadır: “Hatırla ki, Allah, uykunda sana onları az gösterdi. Eğer onları sana çok gösterseydi, elbette çekinecek ve bu iş hakkında münakaşaya girişecektiniz. Fakat Allah (sizi bundan) kurtardı. Şüphesiz O, kalplerin özünü bilir.”

Allah Teâlâ, Hz. Peygamber’e rüyasında düşmanların sayısını az göstermiş, Hz. Peygamber de bunu ashâbına haber vermiştir. Hâlbuki düşmanların sayısının az gösterildiğine dair Kur’ân’da başka bir âyet bulunmamaktadır. Dolayısıyla Enfâl sûresinin 43. âyeti, Kur’ân’a yansımayan bir vahiy ile Allah Teâlâ’nın Peygamberi’ni bilgilendirdiğine önemli bir delildir

3-Müslümanlara melekler ile yardım edileceğinin bildirilmesi :Uhud Savaşı münasebetiyle Bedir Savaşı’nda meydana gelen olayları hatırlatmak üzere nâzil olan âyetlerde, Yüce Allah’ın Müslümanlara yardım için melekler gönderme vaadinde bulunduğu anlatılır.834 Bedir savaşı ile ilgili olarak Allah Teâlâ şöyle buyurmaktadır: “Hatırlayın ki, siz Rabbiniz’den yardım istiyordunuz. O da, ben, peşpeşe gelen bin melek ile size yardım edeceğim diyerek duânızı kabul etmişti.”

Eğer vahyi sadece Kur’ân ile sınırlandırmak gerekseydi Kur’ân’da, Allah Teâlâ’nın Bedir’de bin melekle yardım edeceğine dair bir âyetin bulunması gerekirdi. Hâlbuki böyle bir âyetin Kur’ân’da yer almaması, Allah Teâlâ’nın Kur’ân’a yansımayan bir vahiy ile Peygamberi’yle irtibat halinde bulunduğunu açıkça ortaya koymaktadır.

 

4-Hz. Peygambere Hz. Zeynep ile evleneceğinin önceden haber verilmesi: Hz. Peygamber, evlatlığı olan Zeyd b. Hârise’yi Zeyneb bint Cahş ile evlendirmiş, ancak bir süre sonra bazı sorunlar çıkması üzerine bu evlilik zorla yürümeye başlamıştır. Zeyd b. Hârise en sonunda eşini boşamıştır. Hz. Peygamber daha sonra Zeyd’in boşadığı eşi Zeyneb ile evlenmiştir. Bu olaydan Kur’ân’da şöyle bahsedilir: “(Resûlüm!) Hani Allah’ın nimet verdiği, senin de kendisine iyilik ettiğin kimseye “eşini yanında tut, Allah’tan kork!” diyordun. Allah’ın açığa çıkaracağı şeyi, insanlardan çekinerek içinde gizliyordun. Oysa asıl korkmana lâyık olan Allah’tır. Zeyd, o kadından ilişiğini kesince biz onu sana nikâhladık ki evlâtlıkları, eşleriyle ilişkilerini kestiklerinde (o kadınlarla evlenmek isterlerse) mü’minlere bir güçlük olmasın. Allah’ın emri yerine getirilmiştir

Burada Peygamberin içinde sakladığı şey Ona daha önceden vahyedilen Zeynep ile evleneceği bilgisidir. Halbuki Kuranda böyle bir ayet yoktur. Demek ki bu Gayrı Metluv vahiydir. 

 

5-Peygambere sırrının ifşa edildiğinin haber verilmesi:

Hz. Peygamber Hz. Hafsa’ya bir sır söylemiş, Hz. Hafsa ise o sırrı ifşa etmişti. Allah Resûlü bu sırrın eşi tarafından ifşa edildiğini öğrenince ondan bir açıklama istemiş, bunun üzerine eşi, sırrını ifşa ettiğini kendisine kimin haber verdiğini sormuş, Hz. Peygamber, bunun Allah Teâlâ tarafından haber verildiğini söylemiştir.859

Bu olay Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle anlatılmaktadır: “Peygamber, eşlerinden birine gizlice bir söz söylemişti. Fakat eşi, o sözü başkalarına haber verip Allah da bunu Peygamber’e açıklayınca, Peygamber bir kısmını bildirmiş, bir kısmından da vazgeçmişti. Peygamber bunu ona haber verince eşi “Bunu sana kim bildirdi?” dedi. Peygamber “Bilen, her şeyden haberdar olan (Allah) bana haber verdi” dedi

Hz. Peygamber eşine ifşa ettiklerinin bir kısmını bildirdi, bir kısmını ise bildirmedi. Eşi, ilminin kaynağını sorunca Hz. Peygamber “Bana Alîm ve Habîr olan (Allah) bildirdi” diye cevap verdi. Bu olaydan Allah Teâlâ’nın, eşinin ifşa ettiği şeye Peygamberi’ni muttali kıldığını öğreniyoruz. Ancak Kur’ân-ı Kerîm’de Hz. Peygamber’in eşine ne söylediğinden bahsedilmez. Aynı şekilde eşinin ifşa ettiği şey de beyân edilmemiştir. Bu olay Hz. Peygamber’e gayr-i metluv vahiy yoluyla bildirilmiştir

 

Bu örnekler Kur'an dışı vahyin varlığının kesin olarak delilidir. Burası tamam ise devam edeceğim kardeşim.

Teşekkür ederim, devamını bekliyorum.

@musluman öncelikle @taha kardeşim tamamen fikirlerime de duygularıma da tercüman olmuş teşekkür ediyorum. bende aynen öyle düşünüyorum. Siz benim söylediğim şeyi yanlış anlamışsınız. ben her hadise vahiy gözüyle bakılıyor olmasını yanlış buluyorum yoksa hiçbir hadis vahiy değildir gibi bir iddiam ve düşüncem yok. Sünnet ile hadisi de aynı kategoriye almışsınız bu da yanlış. Her şeyden önce ve önemlisi asla kabul edemeyeceğim" hadisin ayeti nesh edebilir olması meselesi" burada temelden ve derin bir ayrılığımız var. Ben daha fazla uzatmayı istemiyorum. Elimden geldiğince dinim hakkında iyi şeyler yapmaya gayret ediyorum. Yanlışlar düzelsin istiyorum. Katılan olur,katılmayan olur saygı duyarım ama bu konuya böyle bakmak en başta hatalı bir bakış açısı doğurmuş ve dinimize bu açılan gedikten hurafeler dolmuş. Neyse bu konularda ayrı düşsekte seni insan olarak seviyorum sayıyorum. Allaha emanet ol hayırlı geceler.

2-SÜNNET VAHİY MİDİR ?
Sünnetin vahiy olduğuna Kur’an-ı Kerim’den deliller :

a) Cenab-ı Hak Kur’an-ı Kerimde: “Ey Peygamber hanımları, evinizde okunan ayetleri ve hikmeti hatırlayınız” (Ahzab 34) buyurmaktadır.
Ayet-i Kerime’den anlaşıldığına göre hikmet, ayetlerden ayrı birşeydir ve okunmaktadır. Buradaki hikmetin sünnetten başka birşey olması düşünülemez.

b) “Biz sana kitabı ve hikmeti indirdik ve bilmediklerinide öğrettik”. (Nisa 113)
İkinci ayet-i Kerimede ise, hikmet Kur”an gibi indirilmektedir. Öyleyse sünnetin karşılığı olan bu hikmet anlaşıldığı üzere vahyedilmektedir.

Rabbimiz, bu ayeti kerimelerde kitap ve sünnetin Resulullah’a indirildiğini ispat etmektedir. Alimler, kitap ve hikmetin aynı şey olmadığını, hikmetin kitap dışındaki başka bir şey olduğunu ve hikmetten kastın ise sünneti nebevi olduğunu söylemişlerdir. Tüm bunlardan Resulü Ekrem’in (s.a.v) beyan ve açıklamalarının bu dinin tamamlayıcı parçası olduğu ve Kur’an’ı Kerim ile birlikte Allah tarafından peygambere vahiy yoluyla indirildiği anlaşılmaktadır. Hikmetin de Allah katından indirilen vahiy olduğunun sübutu, sünnetin İslam nizamında kesin bir hüccet olduğunun sübutudur.

c) “Ey Peygamber (s.a.v.) acele etmek için dilini hareket ettirme, onun (Kur’an) toplanması ve okunması bize aittir”. Biz sana onu okuduğumuz zaman onun kıraatına tabi ol, ondan sonra onun açıklanması yine bize aittir” (Kıyyame 17 - 19)
Burada çok açık bir ifade ile Cenab-ı Hak, vahy yoluyla Kur’an-ı Peygamber’e ilka ettirdikten sonra, yine o Kur’anın açıklanmasını Peygamber vasıtasıyla ona ait olduğunu vurgulamıştıe. Böylelikle Kur’an’ın beyanı olan sünnetinde vahy yolla geldiği anlaşılmaktadır.

d) “Biz sana, insanlar arasında Allah’ın gösterdiği şekilde hükmedesin diye Kitabı indirdik” (Nisa 105).
Yine bu ayeti Kerime’de Allah (c.c.), indirmiş olduğu kitabı, Peygamber (s.a.v.)’e gösterdiği şekilde hükmede bilsin diye gönderildiğini bildirirken Kur’anı Kerim’e izafeten hüküm verme şekli Allah tarafından gösterilmesi, yine sünnetin vahyi mahsülü oluşunu gösterir.

e) “Eğer bir şeyde çekişirseniz, onu Allah’a ve Rasulu’ne havale ediniz” (Nisa 59) demesiyle, ihtilaf ve çekişmenin bu iki vahyin dışında olduğunu ve bunun ancak vahyi mahsülü olan kaynaklarla çözüleceğini bildiriyor. Eğer sünnet vahyi olmayıp Kur’an’ın beşeri bir yorumu olsaydı, beşerin ihtilafinı çözmek için ona havale etmezdi. Bilakis Kur’an’ın vahyile yetinirdi.

f) “O, heva-i nefsten konuşmaz. Ancak onun konuştuğu Allah tarafından ona yapılan bir vahiydir.” (Necm 2-3)
Bu ayetler daha çok arttırılabilir.

Hz. Peygamber’in (s.a.v) Allah’tan tebliğ ettiğine dair Kur’an ayetleri: “O, heva-i nefsten konuşmaz. Ancak onun konuştuğu Allah tarafından ona yapılan bir vahiydir.” (Necm 2-3) Bu ayeti kerime ile ilgili olarak Kadı Ebu’l Beka şöyle diyor: “Bu ayet, hem Kur’an hem de sünnetin Allah tarafından indirilen vahiy olma noktasında eşit olduklarına delildir.” (Kavaid’ul Tahdis Min Fununi Mustelehil Hadis Li Allame el-Kasımi s.59)

İbn-i Hazm ise bunu daha da pekiştirerek şöyle diyor: “Bu ayeti kerimenin ışığında Resulullah’a indirilen vahyin iki kısma ayrıldığını söylememiz doğru olur. Birincisi matluv ve mucizevi bir şekilde telif edilmiş vahiy ki Kur’an’dır. İkincisi ise gayrı matluv, rivayetlerle nakledilen ve mucize olmayan vahiydir. Bu da peygamberden varid olan ve Allah’ın ayeti kerimelerdeki maksadını açıklayan haberlerdir.” (el-İhkam Fi Usulil Ahkam, ibn-i Hazm, s.87.)

"Allah sana Kitab'ı ve Hikmet'i indirmiş ve sana bilmediğini öğretmiştir. Allah'ın lütfu sana gerçekten büyük olmuştur.
[Nisa, 113]
"Ümmîlere içlerinden, kendilerine ayetlerini okuyan, onlan temizleyen, onlara Kitabı ve Hikmeti öğreten bir Peygamber gönderen odur. Şüphesiz onlar önceden apaçık bir sapıklık içindeydiler.
[Cuma, 2]
"Andolsun ki, içlerinden kendilerine Allah'ın ayetl...erini okuyan (kötülüklerden) kendilerini temizleyen, kendilerine Kitap ve Hikmet'i öğreten bir Peygamber göndermekle Allah, müminlere büyük bir lütufta bulunmuştur. Halbuki daha önce onlar apaçık bir sapıklık içinde idiler.
[Al-i İmran, 164]
İmam Şafiî, bu ayetlerde geçen "Hikmet" kelimesinin izahına ilişkin şunları kaydeder:
"Razı olduğum Kur'an alimlerinin şöyle dediklerini duydum: Hikmet, Allah Rasûlü'nün sünnetidir.
[Şafiî, er-Risâle, 78]

Sünnettin vahiy olduğuna dair hadislerden deliller :

a) Rasulullah (s.a.v.): “Size Allah (c.c.)’ın kitabı ve onun elçisinin sünneti olmak üzere iki şey bıraktım. Onlara sarıldığınız müddetçe ebediyyen sapıklığa düşmeyeceksiniz" (el-Hakim, Mustedrek; Malik, Muvatta)sözüyle Kur’an ve sünnetin, dinin iki temel vahyi kaynağı olduğunu vurgular. Çünkü sünnetin Kur’andan sonra kendisine sarıldığında sapıtmama garantisi olarak gösterilmesi, ancak vahyi ve hidayet kaynağı olmasıyla izah edilebilinir.

b) Peygamberin, “Haberiniz olsun, bana Kur’an ve onunla birlikte misli verildi” (Ebu Davud, Sünen, no 4604) demesi, sünnetin vahyi yönüyle Kur’anın mesabesinde olduğunu gösterir.

b) Evzai (öl.187) Hasan b. Atiyye’den şöyle dediğini nakleder: “Vahy, Rasulullah’a (s.a.v.) inerdi. Onu tefsir eden sünneti de ona Cebrail getirirdi” (Darimi)
Diğer bir rivayette ise, “Cebrail Rasulullah’a (s.a.v.), aynen Kur’an-ı indirdiği gibi sünnetide indirdi ve ona Kur’an-ı öğrettiği gibi onu da öğretirdi” (es-Suyuti, Miftahu’l-Cenne) gibi, Selef’ten nakledilen rivayetlerde sünnetin ne şekilde vahyedildiği belirtilmiştir.

1. Ebu Râfi'den -Allah ondan râzı olsun- rivâyet olduğuna göre, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur:
لاَ أَلْفَيَنَّ أَحَدَكُمْ مُتَّكِئاً عَلىَ أَريِكَـتِهِ يَأْتيِهِ أَمْرٌ مِمَّا أَمَرْتُ بِهِ أَوْ نَهَيْتُ عَنْهُ فَيَقوُلُ: لاَ أَدْريِ ماَ وَجَدْناَ فيِ كِتاَبِ اللهِ اتَّبَعْناَهُ [ رواه الترمذي وأبو داود وابن ماجه بسند صحيح ]
“Sizden birinizi koltuğuna yaslanmış bir halde, kendisine yapmasını emrettiğim veya yapmaktan yasakladığım bir şey hakkında sorulduğunda: 'Ben, Kur’an’da neyi bulursak ona uyarız, başkasını bilmem' diyerek sünnetimi inkâr ettiğini görmeyeyim.”
2. İrbâd b. Sâriye'den -Allah ondan râzı olsun- rivâyet olduğuna göre, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur:
أَيَحْسَبُ أَحَدُكُمْ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ، قَدْ يَظُنُّ أَنَّ اللَّهَ لَمْ يُحَرِّمْ شَيْئًا إِلاَّ مَا فِي هَذَا الْقُرْآنِ، أَلاَ وَإِنِّي وَاللَّهِ قَدْ وَعَظْتُ وَأَمَرْتُ وَنَهَيْتُ عَنْ أَشْيَاءَ إِنَّهَا لَمِثْلُ الْقُرْآنِ أَوْ أَكْثَرُ
[ رواه أبو داود ]
“Sizden biriniz koltuğuna yaslanmış bir halde, Allah Teâlâ bu Kur'an'da haram kıldığı şeylerden başkasını haram kılmadığını mı zannediyor? Dikkat edin! Allah'a yemîn olsun ki ben, bazı şeyleri vaaz ettim ve emrettim, bazı şeylerden de yasakladım. Hiç şüphesiz (gizli vahiy yoluyla benim lisanımla) emrettiğim ve yasakladığım bu şeyler, miktar olarak Kur'an gibidir, hatta Kur'an'dan da fazladır.”
3. Yine, İrbâd b. Sâriye'den -Allah ondan râzı olsun- rivâyet olduğuna göre, o şöyle demiştir:
صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ، ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَوَعَظَنَا مَوْعِظَةً بَلِيغَةً، ذَرَفَتْ مِنْهَا الْعُيُونُ، وَوَجِلَتْ مِنْهَا الْقُلُوبُ، فَقَالَ قَائِلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! كَأَنَّ هَذِهِ مَوْعِظَةُ مُوَدِّعٍ فَمَاذَا تَعْهَدُ إِلَيْنَا؟ فَقَالَ: أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ وَالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ وَإِنْ عَبْدًا حَبَشِيًّا. فَإِنَّهُ مَنْ يَعِشْ مِنْكُمْ بَعْدِي فَسَيَرَى اخْتِلاَفًا كَثِيرًا، فَعَلَيْكُمْ بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الْمَهْدِيِّينَ الرَّاشِدِينَ، تَمَسَّكُوا بِهَا، وَعَضُّوا عَلَيْهَا بِالنَّوَاجِذِ، وَإِيَّاكُمْ وَمُحْدَثَاتِ الْأُمُورِ، فَإِنَّ كُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ، وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلاَلَةٌ [ رواه أبو داود ]
“Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- birgün bize namaz kıldırdı.Sonra bize yüzünü döndü ve bize, gözyaşlarının aktığı ve kalplerin ürperdiği, beliği bir öğüt verdi. Orada bulunanlardan birisi:Ey Allah'ın elçisi! Sanki bu, vedâ eden kimsenin öğüdü gibiydi. O halde bize neyi tavsiye edersiniz? diye sordu. Buyurdu ki: Allah Teâlâ'dan korkmanızı ve başınızdaki emir habeşli siyah bir köle bile olsa ona itaat etmenizi vasiyet ediyorum. Zirâ sizden kim, benden sonra yaşarsa, dînde çok ihtilaflar görecektir. Bu sebeple benim sünnetime ve hidâyeti bulmuş râşid halifelerimin sünnetine sarılın. Onlara azı dişlerinizle sarılırcasına sarılın.Dînde sonradan çıkarılan şeylerden sakının. Çünkü dînde sonradan çıkarılan her şey, bid'attır, her bid'at da dalâlettir (sapıklıktır).”
Üçüncüsü: İslâm âlimlerinin icmâı, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sünnetinin huccet olduğuna delâlet etmiştir.
Nitekim İmam Şâfiî -Allah ona rahmet etsin- bu konuda şöyle demiştir:
"Ben,Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'den haber verildiği halde onun haberini kabul etmeyen, onunla yetinmeyen ve onu sünnet olarak isbat etmeyen sahâbe ve tâbiînden hiç kimse bilmiyorum.Kendileriyle aynı çağda buluştuğumuz tâbiînden sonraki nesil olan etbâu't-tâbiîn de böyle yapmışlardır.Onların hepsi, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'den gelen haberi isbat etmişler ve onu sünnet saymışlardır. Sünnete uyan kimse methedilmiş, ona aykırı hareket eden kimse ise yerilmiştir.Bize göre bu mezhepten (yoldan) ayrılan kimse, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in ashâbı ile onların ardından günümüze kadar gelen ilim ehlinin yolundan ayrılmış ve cehâlet ehlinden sayılmıştır."

Sünnetin Hüküm Kaynağı Olduğunu Gösteren Deliller:

Sünnetin, Kur'ân-ı Kerim'den sonra, ikinci asli delil olduğunda görüş birliği vardır. Bu yüzden Peygamber'e nispeti sabit ve sahih olan sünnetin gereğine göre amel etmenin vücubu üzerinde bütün bilginler ittifak etmiştir.
Onlar bu konuda Rasûlullah (s.a.v)'a itaatı emreden, onu sevmenin Cenab-ı Hakkı sevmek olduğunu bildiren, ona karşı gelenlere şiddetli tehditler bildiren âyetlere dayanırlar. Bu âyetlerden bir kaçı şunlardır:
"Âllah'a itaat edin, Rasûle itaat edin ve kötülüklerden sakının" (Mâide: 92).
"Kim Rasûle itaat ederse, Allah'a itaat etmiş olur" (Nisâ': 80).
"Peygamber size ne verdiyse onu alın ve size neyi yasakladıysa ondan da sakının. Allah'tan korkun. Çünkü Allah'ın azabı çetindir" (Haşr: 7).
De ki: Eğer Allah’ı seviyorsanız bana uyun ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah çok bağışlayıcı ve esirgeyicidir." (Âlu İmrân: 31).

Anlaşmazlıklarda Peygamber'in hakem yapılıp, vereceği karara uyulması gerektiği şöyle belirlenir:

"Hayır, Rabbine yemin olsun ki, onlar aralarında çıkan anlaşmazlıklarda seni hakem yapıp, sonra da senin verdiğin hükme karşı içlerinde bir burukluk duymadan tam anlamıyla teslim olmadıkça iman etmiş olmazlar." (Nisâ: 65).

Allah’ın hükmü gibi, Peygamber'in sünnetinin de bağlayıcı olduğu ve bunlara dayanan bir hükme karşı gelmenin sapıklık sayıldığı şöyle tespit edilir:
"Allah ve Rasûlu bir işte hüküm verdiği zaman, artık mü'min bir erkek ve kadının, o işi kendi isteklerine göre seçme hakkı yoktur. Kim Allah'a ve Rasûlune karşı gelirse, apaçık bir sapıklığa düşmüş olur" (Ahzâb: 36).

Rasûlullah (s.a.v.)'in emrine aykırı davranmanın sonuçlarına bir âyette şöyle yer verilir:
“Bu yüzden onun (Allah Rasûlunün) emrine aykırı davrananlar, başlarına bir belâ gelmesinden veya kendilerine çok acı bir ozap isabet etmesinden sakınsınlar" (Nûr: 63).
Peygamber’in hayatında ve vefatından sonra ashab-ı kiram onun sünnetine uymak gerektiğinde birleşmişlerdir. Sahabe, Allah elçisinin emir ve yasaklarına uyuyor, helal dediğini helal, haram dediğini haram olarak kabul ediyordu.
Nitekim Muaz b. Cebel (r.anh) Yemen’e vali olarak giderken, orada; Allah’ın kitabı ile hüküm vereceğini, bunda bulamazsa Rasûlünün sünnetine başvuracağını belirtmiştir. Bunu işiten Peygamber’in rızasını açıkladığı nakledilir. (Tirmizi, Ahkâm: 3; Ahmed b. Hanbel, Musned: 5/230, 236, 242; Şâfıî, el-Umm, 7/273)
Diğer sahabiler de, herhangi bir mesele hakkında Kur’ân’da bir hüküm bulamadıkları zaman Peygamber’in sünnetine başvuruyordu. Ebû Bekir, bir olay hakkında bildiği bir hadis yoksa, bunu sahabe topluluğuna arz eder, o konuda bir hadis bilenin olup olmadığını öğrenmeye çalışırdı. Ömer’in, tabiîlerin ve bunları izleyen Tebe-i tâbiîn’in metodu da böyledir.
Kur’ân-ı Kerîm’de, Peygamber (s.a.v)’in Allah’tan vahiy alarak konuştuğu belirtilir.
“O, kendiliğinden konuşmamaktadır. O’nun konuşması ancak indirilen bir vahiy iledir” (Necm: 3, 4).

“Sana Allah’ın bol nimet ve rahmeti olmasaydı, onlardan bir takımı seni saptırmaya çalışırdı. Halbuki onlar, kendilerinden başkasını saptıramazlar, sana da bir zarar veremezler. Allah sana Kitab ve Hikmeti indirmiş ve bilmediğini öğretmiştir. Allah’ın sana olan nimeti büyüktür.” (en-Nisâ’: 4/113).

Diğer yandan Kur’ân âyetleri, Peygamber’e iman edilmesini açıkça bildirir. Şu âyette Allah’a ve Rasûlune imanın yan yana zikredildiği görülür:
Âllah'a ve okuyup yazması olmayan (ummî) Peygamber'e iman edin; o Peygamber de Allah'a ve O'nun sözlerine iman etmiştir ve ona uyun ki hidayete eresiniz." (A'râf: 158).
Başka bir âyette de şöyle buyurulur:
"Âllah ve peygamberine iman eden mûminler peygamberlerle birlikte bir işe karar vermek için toplandıklarında, ondan izin almaksızın gitmezler." (Nûr: 62)

@drobooss Kardeşim ben de sana şöyle diyorum hadislerin hepsinin vahiy olduğunu düşünmüyorum diyorsun. Hali hazırda sahih olan hadislerin doğru veya yanlış olduklarını tespit etmek için nasıl bir sistem kullanacaksın ? Ortaya elle tutulur bir şey çıkmayacak sorun bu. Hadis ve sünnet kelimelerinin lügat manaları farklıdır evet. Ama istılahta genelde aynı manada kullanılırlar. Hadislerin vahiy olduğunu kabul ettikten sonra Ayet nesh etmesi gayet normal bir durumdur biz başta ayrılıyoruz.

Neden Kuran'ın ayetlerine, İslam'ın köklerine dokunan iddialar paylaşıldığı zaman bu kadar yorum gelmiyor ve insanlar bu kadar ilgilenmiyor? Kuran halk arasında hadislerden daha değersiz olduğunun bir göstergesi değil mi bu? Bunu itiraf etmesek de davranışlarımız her şeyi gösteriyor.

Bu arada hadis karşıtı olmadığımızı bu sayfayı takip edenler bilir. @drobooss da yazılarından belli olduğu üzere değil fakat ifrata kaçanlara tepkili. Hem de iki taraftan, yani hem hadisleri Kuran'dan çok sahiplenenlerden, hem de tüm hadisleri silip İslâmî kültür birikimlerinin tarihi kayıtlarının da yok olmasına razı olanlardan. Herkes ya ifrat tarafında ya da tefrit. İkisinin ortasında durup da ifrata tefrite sapmayan insan pek yok. @drobooss gibi iki taraftan bağımsız olarak objektif analizler yapanlar ise iki taraftan da aşırı itirazlarla karşılaşıyorlar. Allah'ın mucize ve her harfi korunmuş kelamı Kuran'a karşı birşey söylense bu kadar itiraz gelmiyor maalesef.

Gönderen: @kurangunlukleri

Neden Kuran'ın ayetlerine, İslam'ın köklerine dokunan iddialar paylaşıldığı zaman bu kadar yorum gelmiyor ve insanlar bu kadar ilgilenmiyor? Kuran halk arasında hadislerden daha değersiz olduğunun bir göstergesi değil mi bu? Bunu itiraf etmesek de davranışlarımız her şeyi gösteriyor.

Bu arada hadis karşıtı olmadığımızı bu sayfayı takip edenler bilir. @drobooss da yazılarından belli olduğu üzere değil fakat ifrata kaçanlara tepkili. Hem de iki taraftan, yani hem hadisleri Kuran'dan çok sahiplenenlerden, hem de tüm hadisleri silip İslâmî kültür birikimlerinin tarihi kayıtlarının da yok olmasına razı olanlardan. Herkes ya ifrat tarafında ya da tefrit. İkisinin ortasında durup da ifrata tefrite sapmayan insan pek yok. @drobooss gibi iki taraftan bağımsız olarak objektif analizler yapanlar ise iki taraftan da aşırı itirazlarla karşılaşıyorlar. Allah'ın mucize ve her harfi korunmuş kelamı Kuran'a karşı birşey söylense bu kadar itiraz gelmiyor maalesef.

Allah razı olsun hocam. Bir müslüman için en tehlikeli şeyfanatizm. Müslümanlar orta yollu olmayı bilmiyor