Gönderen: @zeyneppp

Öncelikle merhabalar, konuya nasıl başlasam bilmiyorum veya hissettiklerimi nasıl anlatacağımı bilmiyorum ama paylaşma ihtiyacım olan birçok şey var dini ve psikolojik falan biraz uzun olacak...

 

Ramazan öncesinde namazımı falan kilardim ama kaçırdığımız pek umursamazdim dindarım mesela ama birçok şeyi bilmezdim sonra bu hadis meseleleri falan bazı hocalar ve ateistler moralimi bozdu ailem de sürekli araştırma araştırma deyip durdu ama bir gün kuran dinlerken kendimi iyi hissettim ve mutlu bir şekilde ibadetlerimi yapmaya başladım sonra tekrar vesveseye başladım sonra tekrar inandım sonra tekrar vesvese falan tabii çok yemek yiyen birisi olarak 2 haftada 5 kilo bile verdim hayattan aşırı soğudum terapiye gittim ve depresyon olduğunu söyledi tabii tek sebep dini konular değil ailevi konular ve sınav senesi ve maddi kaygılardı ama eskiden her sorunumda dini düşünceler ile kendimi rahatlatıp gecistirirdim ama bu sefer olmuyor sürekli etrafimda dini baskılar yapan insanlar var haklılar mi değiller mi bilmiyorum müzik dinliyorum kızıyorlar her şeye ibadet etmiyorsun diyorlar ama beni bilmiyorlar bile bazen kimseye zarar vermiyorum neden gunah işliyorum diye düşünüyorum lm her şey çok ağır geliyor kendimi öldürmek istemiyorum ama ölmek istiyorum bunu başkasına anlatsam ya beni anlamayacak ya da dini kötülecek gibi geliyor ciddi anlamda bana bu sayfadan başka dini anlamda doğru düzgün açıklama yapan da görmedim ya her şeyi reddediyorlar ya körü körüne savunuyorlar neye inansam bilmiyorum inandığım doğru mu değil mi bilmiyorum kişisel sorun kesinlikle burada paylaşmak istemem ama anlaşılmıyor gibi hissediyorum kalbim dayanmıyor 

Zeynep yaşadığın sorunlarda yalnız değilsin. İçinde bulunduğun haletiruhiye bir süreçtir. Süreç içerisinde insanın kafası bazen allak bullak olur. Nasıl bir süreç içerisinde olduğunu dahi tanımlayamaz, ruhu yorulur insanın. Bazı şeyler zihninde ve ruh dünyanda tekrar eder. Bu tekrarlar ve kurtulmayı arzu etmek insanı daha çok  yorar. Senin de söylediğin gibi bunun birkaç sebebi olabilir. Kurtulmak ve içinde bulunduğun süreçten çıkmak için kendini hırpalama. Bunun bir süreç olduğunu bil. Nihayetinde hayatının her dönemi böyle geçmedi değil mi? Ama o güzel geçen dönemlerin de bir süreçti. Demek ki hayat biraz böyle ilerliyor. Bir dönemin toz pembe iken bir anda yüz seksen derece değişebilir hayatın. İnsan sürecin böyle işlediğini bilirse ileride ne olursa olsun onu etkilemez. Çünkü her ihtimale hazırlıklıdır. 

Yaşadığın sorunların ailevi yönünü bilemiyorum ancak tahmin edebiliyorum. Aranızda bazı konularda uyuşmazlık oluyor ve seni anlamadıklarını düşünüyorsun. Bu konuda eminim haklı sebeplerin vardır ancak aileler bazen böyledir. Bütün konularda onların seni anlamasını bekleme. Sen de onları anlamak için gayret et zaman zaman. Tabiata çık, insanları seyret. Bak bakalım dışarıdaki insanların hepsi çok mu memnun hayatından ? Mutluyum diyenin, etrafına gülücükler saçan insanın bile bilmediğin ne sıkıntıları var kim bilir ? Dünya böyledir. Dünyada maddeten ve manen yoran şeylerin kahir ekseriyeti bu dünyalık beklentilerimizin fazlaca olması ve geleceğe aşırı umut baglamımızdır. Yani sonuç odaklı olmamızdır. Dünyada her şeyi istediğimiz gibi, planladığımız şekilde yapamayabiliriz. Çünkü çoğu zaman hayat bizim beklenti ve umutlarımızın dışında seyreder. İnsan bunun şuuruna varırsa yüksek bir farkındalık düzeyine erişmiş olur. 

Dini konularda da kendini "ben niye yapamıyorum?", "Acaba gerçekten iyi biri miyim?" gibi sorularla hırpalama. Bu soruları kendine sorabiliyorsan zaten iyisindir ve dünyadaki çoğu insandan üst bir seviyedesindir. Çünkü sorgulamaların insani. Kusuru kendinde görüyorsun. Bu ne kadar güzel bir şey, ne kadar güzel bir haslet ! 🙂 İnsanın kafasında zaman zaman sorular oluşabilir ancak inanmak gömlek değiştirmek gibi bir şey değildir. Kafan rahat olsun. Acele etmeyesin. Sorunlarını çözmek için çareler araman gayet doğal ancak acele etmek ve az önce belirttiğim gibi "hemen kurtulmalıyım" düşüncesi doğru bir yaklaşım değil. Dualarım seninle 🙂

@kemal bu sayfanın kurucusundan ve senden Allah razı olsun 

Ve ne zaman istersen, ne uzunlukta istersen burada yaz güzel kuzum (anneyim ya herkesi evladım sayıyorum ben de böyleyim işte.)

Gerçek iman (iman-ı tahkiki) emek ve süreç istiyor. Bu da sınavın bir parçası işte. Kimler Rabbini arayıp bulacak, kimler nefsini değil de vicdanını dinleyecek? İşte bunlar bu Dünya imtihanının parçası. Rabbimiz isteseydi herkesin iman edeceği ve Salih amelleri paşa paşa işlemek zorunda kalacağı bir düzen var edebilirdi ama bizleri her şeyi anlamlandırma imtihanı içinde yarattı. Bu farkındalığa yeni adım atan gençler sanki uzaya yeni çıkmış astronot gibi önce dengelerini kaybediyorlar, alışma sorunu yaşıyorlar. Fakat zamanla alışıyorlar. Bu sınavın içine girmeyenlerde de tahkiki iman gelişmiyor. İnsanlar seyr-i sülûkunu tamamlayamıyor. Durağan ve taklidi iman sahibi oluyorlar. Akıllarını çok kullanamıyorlar. Bu yüzden Rabbini arama yoluna adım attığın için üzülme, zamanla alışacak ve her geçen gün manevi anlamda gelişeceksin. Yaş olgunlaşınca birçok şeyi anlamlandırmış ve Rabbinle daha güçlü bir iletişime sahip olacaksın.

Gönderen: @zeyneppp

@kemal bu sayfanın kurucusundan ve senden Allah razı olsun 

Allah hepimizden razı olsun Zeynep. 🙂