İnternette yazılarıma denk gelen gençler, ateistlerin düştüğü komik durumları görebiliyorlar. Çünkü binbir zahmetle üretilmiş her türlü bilgi önlerinde hazır olarak bulunuyor. O zaman kendilerinde bir özgüven duyup ateist sitelere bende bakayım ve şunlara iki tokat da ben atayım diye hesap yapıyorlar.

Derken ilk gördüğü sorularda hüsrana uğrayıp hemen bize dönüyorlar.

Tıpkı ben Kasparov'un satranç maçlarını izlerken yaptığı hamlelere bakmam ve bana çok normal hamlelermiş olarak göründüğü gibi. Ben de böyle oynarım diyorum. Derken karşıma çıkan düşük seviyeli bir rakipte bile alt üst olup yeniliyorum. Aslında Kasparov'un yaptığı iş dışarıdan ancak satrancı yeterince bilmeyenlere sıradan gözükebilir.

İşin içine girmedikten sonra hazır önüne gelen lokmaların ne kadar kolay kazanıldığını düşünebilir bu gençler. Bazıları da hazırcılığa kaçıp yazdıklarımızı kopyalayıp veya benzerini yazıp kendileri kitap yazmış gibi bir havalar estiriyorlar. Bunu gençlerin birşeyler başarabilmiş hissetme duygularını tatmin hırslarına bağlıyorum. Ama önce düzgünce öğrenmeden, olgunlaşmadan çok erken meydana atılmamalılar. Bunun zararını hem kendileri görürler, hem insanları yanlış yönlendirirler.

Gençlere öncelikli tavsiyem dinlerini yeterince öğrenmeden ateist fikirleri çürütebileceklerini sanıp kahramanlık yapmaya çalışmasınlar. Önce bir diz kırıp ilim öğrenmeyi, okumayı öğrensinler. Hiç okumadan öğrenmeden bilgi yarışmasına çıkılır mı? Öğrenirken hırsa kapılıp da insanların yazılarını çalacağım, hepsi benim olacak hırsına da kapılmasınlar. Bunun onlara bir hayrı olmaz, bu hırs ancak üzüntü getirir. Bunun yerine çok uzun bir süre sadece okumalı ve öğrenmeliler. kendi adına not tutmalı ama bunları kendi yazmış gibi pazarlamamalılar.

Söylenecek çok uzun söz var ama lafı uzatmaya gerek yok.