Hz. Muhammed, kanıtlamak için pek bir şey yapmadı. Tek bir mucizesinden bahsedebiliriz. Ayı yarması rivayeti var. Ama onu da çok kişi görmedi sanırsam. Neden inandıklarına gelirsek, Hz. Muhammed'in güvenilir bir insan olması ve Kuran-ı Kerim'in  belagatı diyebilirim. İnanmayan insanların bile gizlice ayetlerin okunmasını dinlediği rivayet edilir. En büyük kanıt benim için Hz. Muhammed'in hayatıdır. Yani neden ömrünün sonuna kadar uğraşsın ki? Ve neden bu kadar sıkıntıya katlansın, savaşlara girip kendini tehlikeye atsın? Kendine neden fazladan ibadetler farz etsin? Gecelere ibadete kalkması, orucunu iftarda çok az yiyerek açması. Hocamız, bunlardan Kuran-ı Kerim'e inanmak için 100 sebepte son 20 maddede bahsetmişti. Bir de Hz. Muhammed'in veda hutbesini yaptığı sene vefat etmesi tesadüf mü? Kendi öleceği zamanı biliyor muydu veya hasta mıydı ? Sanki görevini tamamladı ve vefat etti. 

@munzevizahid Hocam o zaman Hz.Muhammed'i o dönem pek tanımayan birisi, İslama inanmaz ise bence günah olmaz. Ayın yarılması hariç, ben inanmazdım şahsen, Şuan Hz.Muhammed'in elçi olduğunu Kur'an sayesinde biliyoruz fakat ben o dönem yaşasaydım, inanmazdım, bi mucize olmadığı sürece.

İnanmayı, mucizelere bağlamamak lazım. Allah da "mucizeler Allah katındadır, onlar mucize görseler de inanmazlar , bu bir sihir derler." demiştir. Bakma şimdiki ateistlere, yok mucize görürsem inanırım falan dediklerine. Günümüzde ateist olanlarla, geçmiş dönemde yaşayıp inanmayanlar aynı kafada bence. Bu dönemdeki ateistler geçmiş dönemde yaşasa onlar da sihir derdi bence. Celal Şengör, mucize görsem inannırım demişti ama yine bir şey bulurdu bence. Efe Aydal ise Allah'ı görsem bile inanmam diyip ateizmde seviye atlamıştır. Yani olay mucize değil bence, olay kibirlenmeyip tarafsız bir şekilde düşünmek. Bir ateistin yorumunu okumuştum: "Kusura bakmayın ama 7. yüzyılda yaşamış bir çöl bedevisine efendim diyemem." Gördüğün gibi ateizmin % 90'ı kibirdir. Geri kalan %10'u da cahilliktir.

Şöyle söyleyeyim; sahabeler akıllarını ve kalplerinin sesini dinlediler. Karşılarındaki insanın her hali, her tavrı ben Peygamberim diyordu. Bu adam ömründe hiç yalan söylememiş biriydi. Zina etmezdi, her zaman mazlumun yanındaydı. Ahlakı İslam'dan önce de vardı. En Emin (güvenilir) kişiydi. 

Kuran inmeye başlayınca Kuran'daki ifadelere baktılar, bunlar insan sözleri olamayacak kadar başka dediler. Sonra Hz Muhammed'in her halini hareketini takip ettiler. Yalancı olacak bir hareketini, bir falsosunu göremediler. Hz Muhammed'in çağırdığı davet ise çok mantıklı idi. Evrenin sadece bir yaratıcısı olduğunu, Yaratıcının aşkın olduğunu, putlara tapmanın doğru olmadığını anlatıyordu. Kuran'da gelen emirler de hep insanlığın iyiliği ve barışı içindi.

İşte böylece Hz Muhammed'in kendisi büyük bir delil olduğu gibi, insanın doğası ile, olması gereken Tanrı anlayışı ile ve kendi kendiyle tutarlı bir kitap getirmesi ilk Müslümanlar için yeterince açık kanıtlardı. Zaten kanıtları bu kadar açık görmeseler, kalpleri tatmin olmasa evlerini, yurtlarını terk edip bu sevgi uğruna ölümü tercih etmezlerdi. Kısaca ilk Müslümanların iman etmeleri için bizlerden daha fazla sebepleri vardı.

Ayrıca şurada yazımız da var:

https://www.bilimveyaratilisagaci.com/2018/09/61-hz-muhammedin-peygamberliginin-kanitlari/

Bu konu hakkında yazı yazacaktım. En baştan anlatayım. 600'lü yıllarda çok tanrılı bir sistemde büyüyorsunuz ve tanıdığınız dedesi Mekke'nin emiri olan tüccar olan ve hali yerinde olan bir adam çıkıp size ben Allah'ın elçisiyim diyor. Bu tanıdığınız kişi emin Muhammed olarak anılıyor ve pekte yanlışı görülen bir adam değil. Tevrat ve İncil'de anılan son peygamber olduğunu söyleyerek Mekke'de büyük yankı uyandırır hele ona karşı çıkanlar en yakın akrabaları ve Araplarda akrabalık o zamanın en önemli yapılarından biri. Ondan garip mucizeler göstermesi isteniyor ama indirilen kitap onun mucizesini olmadığı ve hatta sıkıysa kendisinin mucize göstermesini istiyor. Mucize gösterilse bile inanmayacaklarından bahsediliyor. Toplum yadırgamak ve Allah'a yakınlaşmak için yaptıkları putları korumak için Muhammed'le savaşa giriyor ve yeniliyorlar. Muhammed her daim Mekke ve Medine farketmeksizin müthiş bir ahlak dersi veriyor herkese. Kendi kızının çocuğunu öldüren müslüman olunca kısas yaptırmıyor onu affediyor. Sonradan Müslüman kanı akıtmış ama müslüman olanları öldürtmüyor gerekli olmadıkça savaşın doğru olmadığını Allah'a ve Resule savaş açılmadıkça adaletli her zaman olunmasını söylüyor kitap. Köle azad etmeyi örnek veriyor. İnsanlara hak veriyor doğru yolu gösteriyor kitap. Verdiği gelecekle ilgili her önerme doğru çıkıyor. Ebu leheb'in iman etmemesi, Rumların kazanması ve Mekke'nin fethi gibi. Her daim beşer olduğunu söyleyen Muhammed ezilmişlerin, horlanmışların sesi oluyor ve haksız kazanç olan ribanın önüne geçiyor. Onlarca suikast ve savaşa rağmen hayatta kalıyor ve indirilen kitap bitmeden vefat etmiyor. Irkçılığa hayır diyerek müthiş bir ders veriyor. Kısaca onun zamanında inanmam için onun hayatı ve azıcık akıl yürütme ile eski kitaplardan birkaç ayet yeterli. Ki onlarca sene önce Medine'ye Yahudiler burada son peygamberin göç yurdu diyerek yerleşiyor. Daha yazardım ancak işim var Allah'a emanet olun.

@can24595