Gönderen: @legacy

Peki cennette hiç acı, ızdırap, üzüntü hissi olmayacaksa orda yaşayacağımız mutluluk ve huzur hissini nasıl algılayacağız? Cennette bu duyguların zıttını yaşamayacağımız için o zaman aynı mantıkla cennette yaşayacağımız mutluluk ve huzur hissinin de bir anlamı olmayacağı sonucu çıkmaz mı?

Bunu gitmeden bilemeyiz. Bu Dünya'nın kuralları orada geçerli değildir muhtemelen. Mesela ben desem ki tükenmez kalemle yazı yazdığın zaman silmek için daksile ihtiyacın var. Sen bilgisayarda da yazdıklarımızı daksille mi sileceğiz diye sorar mısın? Sormazsın çünkü bilgisayarın kuralları çok farklı. Bilgisayarda daksile ihtiyaç yok. El yazısıyla kağıda yazmaya benzemez. Her şey elektronik. O yüzden Cennetin yapısını bilmediğimiz için mutlaka Dünya gibi olmalı algısı üzerinden hareket edemeyiz. Oranın yapısı çok farklı.

İşte ama o zaman da neden dünyada hastalık, acı, keder var diyen birisine "çünkü her şeyin zıttıyla birlikte var olması gerekir, yoksa bunların zıttını algılayamazdık" diye cevap veremeyiz. Çünkü o zaman karşı tarafta "ama cennette zıttı olmadan mutluluk, huzur gibi hisler var olabiliyor, Allah aynı sistemi dünyada da yapabilirdi" diyebilir. 

Gönderen: @legacy

İşte ama o zaman da neden dünyada hastalık, acı, keder var diyen birisine "çünkü her şeyin zıttıyla birlikte var olması gerekir, yoksa bunların zıttını algılayamazdık" diye cevap veremeyiz. Çünkü o zaman karşı tarafta "ama cennette zıttı olmadan mutluluk, huzur gibi hisler var olabiliyor, Allah aynı sistemi dünyada da yapabilirdi" diyebilir. 

Ama Cennet ve Dünya farklı mekânlar legacy. Cennet ve Dünya aynı mekânlar olsa bu itirazı yapabilirsin ama değiller. Dünyadaki var oluş amacın bütün bu zıtlıkları izah etmede yeterli olurken, cennetteki var oluş amacın için bu zıtlıkları izah etme gibi bir zorunluluğun olmayabilir değil mi? Var olunuş amacı farklı olan mekânları bir tutarak kategorik hata yapmış oluyorsun. Dünyada bu zıtlıkların olmaması demek dünyayı cennete eşitlemek demek, cennete bu zıtlıkları koymak demek cenneti dünyayla eşitlemek demektir ki bu onu cennet olmaktan çıkarır. 

Bazı argümanlar o kadar eski ve kabul edilmiş ki doğrudan kuranda yazıyormuş gibi düşünülüyor ama aslında bu sadece yüzyıllar içinde verilmiş cevaplardan biri. Tabi tam cevap veremiyor diye büyük bir külliyatı çöpe atmaya gerek yok ancak geliştirip daha iyi cevaplar bulabiliriz.

Öncelikle kötülük sorunu olarak bakarsak zaten Admin Beyin sitede bu konuda yazısı var.

Benim de bu konuda ilginç bir önerim var, dizilerde ve filmlerde hiç kahramanın fedakarlık yapmadan zafer kazandığı ya da hiç kayıp yaşanmayan bir film seviliyor mu? Herkes "keşke iyi sonla bitseydi" diyor ama kaçımız çocuk masallarını bu hüzünlü yapıtlara tercih ediyoruz? Kısaca bu dünyada acılar bize değerli şeyler veriyor ve kötülükler sadece büyük iyiliklerin henüz hikmetini bilmediğimiz bir parçası. Yani ortada kötülük yok.

İrade sorusu olarak sorarsak, Allah neden bize saf tatlı hayat yerine acının ve tatlının birlikte olduğu hayatı verdi? Her iki türlü de bize iyilik yapıyor, neden bu yolu seçti? Allah'ın külli iradeye sahip olduğunu, onu sınırlayan ondan önce veya sonra gelen hiç bir şey olmadığını biliyoruz değil mi? Bu ne demek? O'nu bir şey yapmaya iten bizimki gibi nedenler yoktur demek. Bu bakış açısıyla tıkanır kalırız. Seçimi sonsuz iradesiyle, bir nedene ihtiyaç duymadan yapar. Ancak bu seçimin hikmet ve amaçlarından söz edebiliriz.

O zaman karşı tarafta Allah dünyayı da cennettekine benzer bir sistemde yaratabilirdi der. Yani mutluluğun ve huzurun zıttını bilmeden de bu duyguları anlamlandırabildiğimiz bir dünya. Allah'ın her şeye gücü yetiyorsa bunu da yapabilirdi. 

Yani dünyada neden hastalık, acı, keder var sorusuna bana göre bu zıtlık argümanı hiç karıştırılmadan başka bir cevap verilmesi gerekiyor. Çünkü bana göre hatalı bir argüman. Tabi siz farklı düşünebilirsiniz.

Gönderen: @legacy

Dünyada yaşadığımız hastalık, acı, üzüntü ve kederin nedenine "çünkü eğer bunlar olmasaydı sağlıklı, mutlu ve huzurlu olmanın nasıl bir şey olduğunu bilemezdik, o yüzden her şeyin zıttıyla birlikte var olması gerekir" deniliyor. Peki cennette hiç acı, ızdırap, üzüntü hissi olmayacaksa orda yaşayacağımız mutluluk ve huzur hissini nasıl algılayacağız?

Bence bu sorunuza verilen 

Gönderen: @kurtulusberzan

Mesela ben desem ki tükenmez kalemle yazı yazdığın zaman silmek için daksile ihtiyacın var. Sen bilgisayarda da yazdıklarımızı daksille mi sileceğiz diye sorar mısın? Sormazsın çünkü bilgisayarın kuralları çok farklı. Bilgisayarda daksile ihtiyaç yok.

tam olarak açıklamış ama gönlünüz mutmain olmamış görünüyor.

Tabii burada şunu da eklemek gerekir. Cennette yaşamayı hak edenlerin seçmelerinin yapıldığı bu dünyada kurallar kesinlikle farklı olmalıdır. Mesela ses sanatçısı seçmek için yapılan bir yarışmada yarışma kuralları ile yarışmayı kazananların maruz kalacakları aynı olmayacaktır. Adam kazanmış, kendini ispat etmiş. Cennette konulan kuralları -eğer varsa- bozmayacak karakter olgunluğuna zaten erişmiş adam. 

Son zamanlarda çok söyleniyor, ben de bu furyaya katılayım. Japonlar statta maç seyrediyor, oturdukları yerleri de toplayıp gidiyorlar. Sokaklara çöp atma gibi bir huyları yok. Şimdi bu adamlara 'sokaklara çöp atmayın sakın ha' diye bir kanun koymanın bir alemi var mı?

Gönderen: @legacy

O zaman karşı tarafta Allah dünyayı da cennettekine benzer bir sistemde yaratabilirdi der. Yani mutluluğun ve huzurun zıttını bilmeden de bu duyguları anlamlandırabildiğimiz bir dünya. Allah'ın her şeye gücü yetiyorsa bunu da yapabilirdi. 

Elbette ki böyle de bir dünya yaratabilirdi, o zaman bize de 'melek' denirdi.

Huzurun ve mutluluğun ön koşul olduğu bir düzen yarattığında bizim irademize bazı kısıtlamalar konması gerekirdi. Mesela hırsız, katil, sapık gibi sözcükler lügatimize hiç girmezdi. Yani insan istese de yalan söyleyemez, adam öldüremez, bir şey çalamazdı. Bu kadar özgürlük biz insanlara fazla diyorsanız ne âlâ, ama alabildiğine hür iken yanlışı değil, doğruyu seçmek adamı kul, kulu eşrefi mahlukat (yaratılmışların en şereflisi) yapar. Bundan daha yüce bir rütbe de ben bilmiyorum.

Gönderen: @legacy

Yani dünyada neden hastalık, acı, keder var sorusuna bana göre bu zıtlık argümanı hiç karıştırılmadan başka bir cevap verilmesi gerekiyor. Çünkü bana göre hatalı bir argüman. Tabi siz farklı düşünebilirsiniz.

Bu argümanı kullanıp kullanmamak da size kalmış. Benim de çok kullandığım bir argüman değil zaten. Yaratılma gayesini bilen insan için dünyanın acıları da ayrı bir lezzettir. 

Ben bazen düşünüyorumda, rahman ben onun için kötüşeyler düşünüyorumda, o beni  nasıl cennetine kabul edecek  bu Aklıma geldikçe acı çekiyorum bukadar düşünce iftira, bana  yazıklar  olsun .?‍??

Gönderen: @musaa12

acı çekiyorum bu kadar düşünce iftira, bana  yazıklar  olsun .

Bu pişmanlık ve gözyaşı kalbinizi temizleyip içini huzurla doldursun dilerim.  

Sizin sözlerinizi tenzih ederek, bazı forum ve kanallarda Rahman'a edilen sözleri duyduğumda kafamda canlanan sahneyi söylemek isterim. 

Büyük bir kapı gelir aklıma, ama çok büyük, gökdelen kadar filan. Yani önünde duran biri kafasını kaldırınca kapının üst ucunu göremeyecek kadar büyük. Önünde de karınca misali iki kişi.

Biri sabah akşam kapıya baktıkça bu kapının sahibinin büyüklüğünü anlamaya çalışıyor, kapıdaki yazılardan doğru odaya gidebilmek için ne yapması gerektiğini öğrenmeye uğraşıyor. Hidayet levhasını kapıya asan Kuvvet'e şükran hissi ile sabah-akşam tespih ediyor.

Diğeri için kapı o kadar büyük ki ne bakınca bir kapının önünde olduğunu anlayabiliyor, ne de kapıdaki levha ile ilgileniyor. Yanındakini olmayan bir şeye inandığı için akılsız olmakla suçluyor. Küfürler savururken ağzından akan salyalarla, tükürüklerle kapının sahibine zarar verdiğini sanıyor.  Oysa bu saçtığı ifrazatlar daha kapıya ulaşamıyor. Kendi yaşadığı alanı berbat etmekten öte gitmeyen bu halleri ile sadece kendini bir pislik çukuruna gömüyor farkında değil.

Bu iki kişi de bir gün o kapıdan içeri alınacak. Ve kapı bir daha açılmamak üzere bu dünyaya kapanacak. Dolu dolu bile yaşansa önü sonu üç beş günlük bu dünyanın defteri dürüldüğünde, bu iki kişinin defterleri önlerine açıldığında, birinden dua ve şükür, diğerinden bela ve küfür ortaya saçıldığında, biri yüzü aydın Rabbinin katına baktığında, diğeri belini kıracak bir felaketin onu beklediğini anladığı anda kaçacak ve sığınılacak tek bir yer olacak.

O kapının sahibi...

@serpilyucel Yüreğinize sağlık. Çok güzel bir temsil olmuş.

Gönderen: @legacy

Peki cennette hiç acı, ızdırap, üzüntü hissi olmayacaksa orda yaşayacağımız mutluluk ve huzur hissini nasıl algılayacağız? Cennette bu duyguların zıttını yaşamayacağımız için o zaman aynı mantıkla cennette yaşayacağımız mutluluk ve huzur hissinin de bir anlamı olmayacağı sonucu çıkmaz mı?

Bu Dünya'yla algılayacağız. Hani  kan-ter içinde bir kabustan uyanınca oh be kabusmuş, iyiki gerçek değilmiş deriz ve rahat bir nefes alırız ya işte Cennet'te de bu Dünya'da yaşadığımız acıların geçtiğini bilmek öyle bir sevince sebep olacak. Yani yine zıttıyla bilmiş olacağız.  Sonra Kuranda bir tablo anlatılır, Cennetliklerin cehennemdekilerle konuşması, görüşmesi ile ilgili ayetler var. Orada Cennetlikler iyiki cehennemde değilim diye de sevinecekler. Az kalsın bizi yolumuzdan saptıracaktınız iyiki size inanmamışız,uymamışız yoksa bizde sizin gibi cehennemde olacaktık diye de sevinecekler.

Yani üzüntünün,acının, açlığın, yokluğun, hastalığın ne olduğunu zaten Dünya'da herkes yaşadığı, bildiği için Cennet'in değerini,huzurunu ve lezzetini çok daha iyi anlayacağız.