O Hz İbrahim'in yöntemiymiş. Hz Muhammed'in yöntemi ise önce tebliğ etmek ve anlatmaktı. Ama Hz İbrahim'i yargılamadan önce onun hangi şartlar altında olduğunu, insanların kendisini dinlemedikleri için dikkat çekmek amacıyla mı bunu yaptığını, o ana kadar neler yaşadığını kendisine sormamız gerekiyor. Yani sadece sonucu öğrenerek yargılama yapılmaz. Muhtemelen kendine göre gerekçeleri vardır. 

Enbiya Suresi 55. ve 67. ayetler arasına bakalım:

21:55. “Gerçeği mi getirdin, yoksa bizimle oyun mu oynuyorsun?” dediler.

21:56. “Hayır! Sizin Rabb’iniz göklerin ve yerin Rabb’idir. Onlara işleyiş yasalarını O koymuştur. Bunun böyle olduğundan kesinlikle eminim.”

21:57. “Allah’a yemin ederim ki, siz buradan ayrıldıktan sonra, putlarınız hakkında tasarladığımı gerçekleştireceğim.”

21:58. Sonra da kendisine sorsunlar diye, büyük olanı hariç diğerlerini parça parça etti.

21:59. “Bizim ilahlarımıza bunu kim yaptı? Kuşku yok ki o, gerçekten zalimlerdendir.” dediler.

21:60. “İbrahim adında bir gencin onlardan söz ettiğini duyduk.” dediler.

21:61. “O halde onu insanların huzuruna getirin. Belki tanıklık eden çıkar.” dediler.

21:62. “Ey İbrahim! İlahlarımıza bunu sen mi yaptın?” dediler.

21:63. “Hayır, onu şu büyükleri yapmıştır. Eğer konuşabilirlerse haydi onlara sorun!” dedi.

21:64. Bunun üzerine birbirlerine dönüp, “Haksızlık ediyoruz.” dediler.

21:65. Sonra çok geçmeden yine eski kafalarına döndürüldüler: “Gerçek şu ki sen bunların konuşmadıklarını biliyorsun!” dediler.

21:66. İbrahim: “Allah’ı bırakıp da size bir faydası da bir zararı da olmayan şeylere mi kulluk ediyorsunuz?” dedi.

21:67. “Yazıklar olsun size ve Allah’ın yanı sıra kulluk ettiğiniz şeylere. Siz hala aklınızı kullanmayacak mısınız?”

İbrahim Nebi'nin putları kırması, görüldüğü üzere anlık basit bir hakaret değildir.

Putlar/heykeller için bir plan tasarladığı kıssada belirtilmiştir. Kıssada İbrahim Nebi kendi içinden, “Allah'a ant içerim ki siz gider gitmez, tasarladığım planı heykellerinize karşı uygulayacağım." demektedir. Demek ki bu olay görgüsüzce anlık bir cinnet geçirme hali değildir. Kıssadaki mesaj son derece nettir. İbrahim Nebi, bütün putları kırdıktan sonra en büyük putu sağlam bırakıyor.

Müşrikler kendisinden hesap sorarken, İbrahim Nebi suçu büyük puta atıyor. ''En büyük ve güçlüleri o, diğerlerini de o kırdı.'' anlamında bu suçlamayı yapıyor ve müşrikleri müthiş bir akıl tutulmasına sokuyor. Kıssada da gördüğümüz gibi İbrahim Nebi durumun aslını büyük puta sormalarını istiyor ve müşrikler şaşıp kalıyor çünkü putun konuşamayacağının onlar da farkındalar. Müşrikler; putun hareket edip diğer putları kıramayacağının da, konuşup durumun aslını anlatamayacağının da farkındalar. Anlık olarak cansız bir nesneye taptıklarının bilincine

varıyorlar. İbrahim Nebi'nin bütün amacı, müşriklerin ne kadar mantıksız bir iş yaptıklarını yüzlerine vurmak. Nitekim amacı hakaret olsaydı önceden bunu yapardı.

Pasajda müşriklerin; putları diline dolayan(sürekli putları ve sistemi eleştiren), 'İbrahim' adında bir şahıstan haberdar oldukları da belirtilmiş. Yani İbrahim Nebi putları kırdığında zaten bütün halkı onu tanımaktaymış. Bu da demek oluyor ki eğer hıncını çıkarmak amacıyla putlara saldırmış olsaydı bunu önceden yapardı.